Urethaan zeefdruk-rakelbladen zijn het meest gebruikte materiaal dat wordt gebruikt voor rakeltoepassingen. Er worden echter drie basisvormen van materialen gebruikt (rubber, synthetisch rubber en polyurethaan) die worden gebruikt bij de vervaardiging van rakels. Polymeer is het meest populaire materiaal vanwege het uiterlijk van een rakel bedoeld voor langdurig gebruik en automatische/semi-automatische instrumentaliteit.
Polyurethaan is bovendien het kleinste kostbare materiaal van de drie materialen, maar hun weerstand tegen fysieke en chemische slijtage is bovendien veel beter dan die van rubber en synthetisch rubber. Het is geen wonder dat de rakels van polymeer de meest bekende van alle rakels zijn. Onze esterzeefdrukwisserbladen zijn uitstekend bestand tegen hoge oplosmiddelen en slijtage. Deze opties passen ze (de messen) aan om zeer weinig of geen zwelling tijdens het gebruik te laten zien en effectief hun durometer te behouden zodra ze worden gebruikt in agressieve oplosmiddelen/inkten zoals UV, epoxy, email, vinyl enz.
Terwijl de meeste zeefdrukrakelbladen van inferieure kwaliteit uiteindelijk een afname van de durometer of zwelling ervaren vanwege hun onvermogen om agressieve oplosmiddelen en slijtage van het stencil te weerstaan, doen onze polymeer zeefdrukrakelbladen dat niet, en dit kan komen door hun glorieuze chemische en slijtvastheid zodra ze worden blootgesteld aan agressieve inkt en oplosmiddelen. Onze esterzeefdrukrakelbladen zijn verkrijgbaar in talrijke configuraties en stijlen die kunnen voldoen aan de toepassing van uw zeefdrukbehoeften. Er zijn veel soorten vormkeuzes bij het produceren van rakelbladen zoals:
Open massief gieten is de eenvoudigste en meest voorkomende vormtechniek voor thermohardende polyurethaan.
zeefdrukwisserbladen Voordelen: Omdat de drukken en temperaturen binnen de vormmethode relatief laag zijn (omgevingsdruk en temperaturen lager dan 250F), zijn de mallen kosteneffectiever en kunnen ze worden gemaakt van een reeks materialen samen met polymeer. Open massieve vormesterelementen zijn leuk voor elementen met relatief open toleranties op één oppervlak. Als de toleranties krapper zijn, is een secundaire nabewerking een goede keuze.
