Werkingsprincipe en proces van zeefdruk
Zeefdruk kent vijf elementen: inkt, zeefschraper, zeefplaat, substraat en druktafel. Het basisprincipe is: het gebruik van een grafisch deel van de zeefplaat kan door de inkt heen, en niet bij het grafische deel van het gaas gaat niet door de inkt. De rakels bewegen over de zeefplaat en extruderen de inkt via een deel van de zeef naar het substraat. Tegelijkertijd kan de drukinkt binnen een bepaald bereik worden gefixeerd vanwege de viscositeit van de inkt zelf. Tijdens het afdrukken staat de schraper in lineair contact met de zeefplaat en is de zeefplaat in lineair contact met het substraat, en de twee lineaire contacten zijn identiek, de contactlijn is niet gefixeerd en beweegt met de schraper. Vóór het afdrukken beweegt de schraper tijdens het afdrukken, vanwege een bepaalde opening tussen het substraat en de zeefdrukplaat, en de gaasplaat als gevolg van de druk van de schraper produceert een lichte elastische vervorming, waardoor zelf een bepaalde spanning ontstaat, en er is een reactiekracht op de schraper, dat wil zeggen de veerkracht van de gaasplaat. Onder invloed van veerkracht komen het substraat en de zeefplaat alleen lineair contact, en de andere delen van de twee verschijnen uit de staat, zodat de inkt- en zeefbreukbeweging, om de nauwkeurigheid van de zeefdruk te garanderen en vuil substraat te voorkomen.
2.1.2 Zeefdrukkwaliteit
Het hele zeefdrukproces bestaat uit de volgende elementen: zeef, pasta, substraat, drukapparatuur, omgeving. Al deze factoren kunnen de uiteindelijke kwaliteit van het drukwerk beïnvloeden. De beïnvloedende parameters van deze factoren zijn als volgt:
1) Afdrukparameters en afdrukapparatuur: afdruksnelheid, schraperdruk, schermafstand, schraper;
2) Slurry (inkt): reologische eigenschappen, mate van hechting;
3) Schermversie; Schermdiameter en gaas, latexdikte, opening en spanning;
4) Omgeving: vochtigheid en temperatuur.
De rol van de schraper is een bepaalde hoek en snelheid van de pasta (inkt) in de zeefopening en druk vervolgens op het substraat. De materiaalkeuze van de schraper is erg belangrijk, deze heeft rechtstreeks invloed op de kwaliteit van het afdrukken. De schraper heeft de vorm van een vierkante strook. De vier lange randen kunnen als mesrand worden gebruikt. Het materiaal van de schraper is geen metaal, maar relatief zacht materiaal, meestal polyurethaanrubber, de hardheid ligt tussen Shaw A60 en Shaw A90. De hardheid van de schraper wordt geselecteerd op basis van de vereisten van het proces. Hoe lager de hardheid van de schraper, hoe dikker het afgedrukte figuur zal zijn, maar de drukrand zal steeds vager worden. Daarom kan het verbeteren van de hardheid van de schraper de resolutie van het afdrukken verbeteren. Als de hardheid echter te hoog is, zal dit, hoewel het de tekortkoming van de dubbelzinnigheid van het afdrukken overwint, een ongelijkmatig afdrukeffect veroorzaken.
De hoek van de schraper verwijst naar de hoek tussen het substraatvlak of het tafelvlak en de zijkant van de schraper in de afdrukrichting. Stel de grootte van het blad in. De hoek is gerelateerd aan de inkt (doorgaans voor 45 graden), hoe hoger de viscositeit van de inkt, hoe groter de instelhoek van het blad, wat te wijten is aan hoe hoger de viscositeit van de inkt, de vloeibaarheid is slecht, daarom wordt de druk van de rakel groter, gelijk aan de verticale neerwaartse druk van schraper tot inkt, om de overdracht door het draadnet te maken Gateninkt op de substraten. Het waardebereik van de schraperhoek is 45 graden -90 graden. De drukdruk verwijst naar de druk die door de schraper op het scherm wordt uitgeoefend of de kracht die door de schraper op het substraat wordt uitgeoefend. Tijdens het printproces zal de schraper, om de afstand van het scherm te compenseren, een bepaalde druk op het scherm uitoefenen en vervolgens de inktextrusie op het substraat. Als de schraperdruk te groot is, zal dit de zeefvervorming veroorzaken, de afdrukafbeeldingen maken vervorming heeft invloed op de afdruknauwkeurigheid, maar verhoogt ook de zeef- en schraperwrijving, waardoor de levensduur van het scherm wordt verkort. Als de schraperdruk echter te laag is, is de inkt niet voldoende om op het substraat te screenen, waardoor het afdrukbeeld en de tekst wazig worden, wat resulteert in raster- of virtueel afdrukken. De algemene bladdruk wordt geregeld op 70N-120N, afhankelijk van het proces.
De afdruksnelheid verwijst naar de snelheid waarmee de schraper horizontaal in de afdrukrichting beweegt. De algemene afdruksnelheid wordt gehandhaafd op 120-300 mm/s. De afdruksnelheid wordt bepaald door de viscositeit van de afbeelding en de inkt. Hoe fijner de afdrukafbeeldingen en teksten, hoe hoger de inktviscositeit, hoe lager de afdruksnelheid. De schermafstand wordt gedefinieerd als het scherm bij afwezigheid van externe krachten tussen het scherm en de substraatafstand. Als tijdens het afdrukproces de schermafstand te klein is vanwege de viscositeit van de inkt zelf zorgt ervoor dat het scherm en het substraat aan elkaar plakken, wat de nauwkeurigheid van de zeefdruk en de grafische netheid beïnvloedt; als de zeefafstand te groot is, vereist dit dat de schraper meer drukdruk levert, wat resulteert in een toename van de zeefspanning en de levensduur van het scherm wordt verkort.
